Akulturacja (Inkulturacja) muzyczna

Akulturacja muzyczna to okres w rozwoju muzycznym przebiegający od narodzin do 2-4 roku życia dziecka. Ma trzy stadia: absorpcję, reakcje przypadkowe i reakcje celowe.

Ideałem jest, gdy dziecko przechodzi przez pierwsze stadium akulturacji, czyli absorpcję od momentu narodzin do osiemnastego miesiąca życia, ponieważ w okresie koniecznego rozwoju mowy akulturacja muzyczna zejdzie na drugi plan. Niestety, środowisko muzyczne dzieci nie zawsze jest tak bogate, żeby przeprowadzić je przez osłuchanie z bogactwem kultury muzycznej, nie za często dziecko ma w swoim otoczeniu osobę dorosłą śpiewającą dla niego i z nim piosenki i rytmiczanki. W tym stadium bardzo ważne jest oddziaływanie na dzieci przez muzykę zarówno żywą, śpiewaną przez dorosłych, jak i przekazywaną przez media, radio, telewizję.

W pierwszym stadium akulturacji dzieci nie muszą reagować na muzykę, może się wydawać, że nie zwracają na nią uwagi, jednak muzyka wywiera na nie wpływ. W drugim stadium dzieci wydają z siebie dźwięki (muzyczna paplanina) oraz poruszają się w reakcji na muzykę, w trzecim stadium zaczynają wydawać dźwięki i reagować ruchem już bardziej adekwatnie do muzyki.

Podczas naszych zajęć muzycznych przekazujemy dzieciom muzykę „na żywo”. Śpiewamy, recytujemy i poruszamy się dla dzieci. Wykonujemy krótkie piosenki i rytmiczanki bez słów, z muzyczną ekspresją, używając jednej lub kilku sylab. Celem działań muzycznych na tym etapie audiacji wstępnej nie jest nauczenie dzieci piosenki, ale osłuchanie ich z nią, aby mogło sobie przyswoić skalę, czy metrum, z jakim została napisana. Nie zachęcamy w tym czasie dzieci do reakcji na muzykę. Śpiewamy piosenki w skalach – durowych, molowych harmonicznych, doryckich, miksolidyjskich oraz w metrach prostych dwudzielnych i trójdzielnych, złożonych parzystych i nieparzystych. Słuchanie utworów w różnorodnych skalach i metrach rozwija u dzieci możliwości audiacyjne w ustalaniu znanych mu skal i metrów. Im więcej dzieci będą miały okazji do porównań, tym lepiej będą się uczyć.

Śpiewanie dzieciom piosenek i rytmiczanek bez słów to najważniejsza różnica pomiędzy kształceniem muzycznym metodą Gordona, a „tradycyjnym”. Jest to związane z rozwinięciem w sposób prawidłowy akulturacji muzycznej. Powinniśmy unikać nagrań z dziecięcymi piosenkami i śpiewania piosenek ze słowami. Słowa w muzyce wokalnej, słowa bajki nawet z podkładem muzycznym odrywają uwagę dziecka od samej muzyki. Dziecko nie koncentruje się wtedy w pełni ani na muzyce, ani na tekście. Dziecko ma kontakt z językiem mówionym bez przerwy we wszelkich sytuacjach życiowych, dlatego nie ma potrzeby łączenia tekstu z muzyką, bo odbędzie się to zawsze kosztem muzycznej akulturacji. Jeśli chcemy w dzieciach rozwijać zdolności muzyczne jak najpełniej, jeśli chcemy je w sposób właściwy przeprowadzić przez wszystkie etapy audiacji wstępnej, aby później jak największą korzyść osiągnęły z kształcenia muzycznego, we wczesnym dzieciństwie powinniśmy oddzielić melodię i rytm od słów. Dotyczy to melodii i piosenek uczonych od samego początku bez słów. Kiedy prezentujemy znaną wcześniej ze słowami piosenkę lub rytmiczankę, która zawiera w sobie tekst – bez słów, dzieci zaczynają raczej myśleć o brakujących słowach, niż o muzyce. Powracanie więc do takiej piosenki, która była uczona wcześniej ze słowami, do nucenia bez słów, mija się z celem.

W trzecim stadium akulturacji oprócz piosenek i rytmiczanek prezentuje się dzieciom motywy tonalne i rytmiczne. Przed prezentacją tonalnych motywów durowych śpiewa się piosenkę w dur, a molowych – piosenkę w moll. W ten sposób nadaje się znaczenie motywom w tej właśnie określonej tonacji.

Bardzo ważnym elementem muzycznej akulturacji dziecka jest ruch – spokojny, płynny, ciągły. Nie jest wskazane w tym czasie maszerowanie, klaskanie, czy uderzanie w coś. Najwięcej uwagi może na sobie skupić nauczyciel, który pozostaje w miejscu i delikatnie się porusza. Dziecko nie powinno próbować klaskać rytmicznie, czy równo maszerować, ponieważ nie ma jeszcze właściwej koordynacji ruchowo- rytmicznej. Podczas zajęć muzycznych stosuje się działania wyrównawcze, aby dzieci mogły powrócić do wykonywania ruchów płynnych, giętkich i ciągłych.

line
Wspierane przez WordPress | Zaprojektowane przez Elegant Themes